Islak bir g\u00fcnd\u00fc. Sabahtan bu yana nazl\u0131 nazl\u0131 ya\u011fan ya\u011fmur yerini zerreler h\u00e2linde u\u00e7u\u015fan su taneciklerine b\u0131rakm\u0131\u015ft\u0131. \u0130sa evlerinin \u00f6n\u00fcndeki elektrik dire\u011fine yaslanm\u0131\u015f, aras\u0131na tahin helvas\u0131 konulmu\u015f ekme\u011fini yiyordu. G\u00f6z\u00fc s\u00fcrekli yolun a\u015fa\u011f\u0131s\u0131ndayd\u0131. \u0130kindi vaktinde d\u0131\u015far\u0131 \u00e7\u0131kabilmi\u015fti. Annesi ya\u011fmurda d\u0131\u015far\u0131 b\u0131rakmam\u0131\u015ft\u0131. \u015eimdi b\u00fcy\u00fck bir \u00fcmidle a\u015fa\u011f\u0131dan gelecek olan babas\u0131n\u0131 bekliyordu. \u0130sa kara sa\u00e7l\u0131, kara ka\u015fl\u0131, kara bak\u0131\u015fl\u0131 bir \u00e7ocuktu. O g\u00fcr, d\u00fcmd\u00fcz sa\u00e7lar\u0131 kafas\u0131ndan k\u0131l\u0131\u00e7 otlar\u0131 f\u0131\u015fk\u0131rm\u0131\u015f gibi duruyordu. Sa\u00e7lar\u0131 k\u0131sa iken fena bir g\u00f6r\u00fcnt\u00fcs\u00fc olurdu. Uzay\u0131nca da bamba\u015fka bir g\u00fczelli\u011fe b\u00fcr\u00fcn\u00fcrd\u00fc. Onun i\u00e7in berbere istemeyerek gider, sa\u00e7lar\u0131 kesildikten sonra da hemen uzamas\u0131n\u0131 isterdi. \u00a0Mahallelerindeki ablalar onun sa\u00e7lar\u0131n\u0131 ok\u015far; \u201ckafana k\u00f6m\u00fcr m\u00fc s\u00fcrd\u00fcn\u201d, diyerek severlerdi. Ho\u015funa gitmezdi \u00e7o\u011funlukla bu sevgi \u015fekli, ama sesini \u00e7\u0131karmazd\u0131.<\/p>\n
Bak\u0131\u015flar\u0131 yolun a\u015fa\u011f\u0131s\u0131ndayken tam kar\u015f\u0131s\u0131nda birinin durdu\u011funu fark etti ama ald\u0131r\u0131\u015f etmedi. B\u00fct\u00fcn \u00e7ocuklar okulun bah\u00e7esine oynamaya gitmi\u015flerdi.\u00a0 \u0130sa\u2019y\u0131 da giderken \u00e7a\u011f\u0131rm\u0131\u015flard\u0131. Gitmemek i\u00e7in ders \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 gerekti\u011fi bahanesini uydurmu\u015ftu. Yalan de\u011fildi, fakat babas\u0131n\u0131 bekleyecekti. Ve umdu\u011fu gibi babas\u0131 bekledi\u011fi \u015feyi getirirse ku\u015flar gibi u\u00e7arak okulun bah\u00e7esine gidecekti.<\/p>\n
Kar\u015f\u0131s\u0131ndaki her kimse orada kendisi kadar hareketsiz duruyordu. \u0130stemeyerek de olsa d\u00f6n\u00fcp bakt\u0131. Selim\u2019di. Bu \u00e7ocuk hep, burnunda akan bir birikinti ile dola\u015f\u0131rd\u0131. Di\u011fer b\u00fct\u00fcn \u00e7ocuklar Selim\u2019i horlard\u0131. \u0130sa b\u00f6yle bir \u015fey yapmasa da, ondan uzak dururdu. Selim\u2019in elindeki ekme\u011fe bakt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6r\u00fcnce ekme\u011fini ona vermek istedi, fakat \u0131s\u0131r\u0131lm\u0131\u015f bir ekme\u011fi ona vermek ho\u015funa gitmedi. Annesine bir tane daha haz\u0131rlamas\u0131n\u0131 istemeyi d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc, fakat annesi yemek yap\u0131yordu, k\u0131zaran patateslerin kokusunu Selim\u2019in de ald\u0131\u011f\u0131n\u0131 biliyordu, yemek yaparken i\u015finin b\u00f6l\u00fcnmesine k\u0131zmas\u0131ndan \u00e7ekindi. Selim\u2019in g\u00f6zlerine bakt\u0131 ve b\u00fct\u00fcn o h\u00e2line ra\u011fmen bu \u00e7ocu\u011fun gayet sevimli oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc. Elindeki helval\u0131 ekme\u011fi ona do\u011fru uzatt\u0131. Fakat Selim m\u00e2n\u00e2s\u0131z bir \u015feye bak\u0131yormu\u015f gibi uzat\u0131lan ekme\u011fe bakt\u0131. \u0130sa bu tepkisizli\u011fin arkas\u0131ndaki gururu g\u00f6rd\u00fc. Birbirlerinin y\u00fcz\u00fcne bakmaktan utan\u0131r gibi, g\u00f6zlerini yere \u00e7evirdiler<\/p>\n
Sonra yol a\u015fa\u011f\u0131 inen Selim\u2019in arkas\u0131ndan bakt\u0131. Islak bir yol \u00fczerinden k\u00fc\u00e7\u00fck ayaklar\u0131yla ilerleyen bir \u00e7ocuk, baca dumanlar\u0131 aras\u0131nda, is kokulu havay\u0131 soluyarak y\u00fcr\u00fcyordu. \u0130sa i\u00e7ten i\u00e7e burada ya\u015fayanlar\u0131n bir\u00e7o\u011funun hayatlar\u0131n\u0131n b\u00f6yle ge\u00e7ece\u011fini ve bunun da bir h\u00fclasa oldu\u011funu biliyordu.<\/p>\n
Mahalleleri bir yama\u00e7tayd\u0131. \u0130sa\u2019lar\u0131n evi yolun a\u015fa\u011f\u0131s\u0131nda kal\u0131yordu. Babas\u0131n\u0131n kendi elleriyle yapt\u0131\u011f\u0131 bir yar\u0131s\u0131 beton bir yar\u0131s\u0131 ta\u015f basamakl\u0131 merdivenle iniliyordu evlerinin bah\u00e7esine. Mavi demir bir kap\u0131s\u0131 vard\u0131 gecekondunun. Kire\u00e7le boyanm\u0131\u015f duvarlar\u0131, k\u0131rm\u0131z\u0131 \u00e7at\u0131s\u0131yla vakti ge\u00e7mi\u015f zavall\u0131 bir mantar gibi duruyordu. Mahallerinin kar\u015f\u0131 taraf\u0131nda siteler vard\u0131. Oran\u0131n da bir ad\u0131 vard\u0131 elbette, fakat herkes oraya siteler, derdi. \u0130sa bazen di\u011fer \u00e7ocuklarla oraya gezmeye giderdi. Her \u015feyi ile d\u00f6rt ba\u015f\u0131 mamur olan bu muhitte ni\u00e7in her \u015feyin d\u00fczg\u00fcn, kendi mahallelerinde her \u015feyin ni\u00e7in yokluk i\u00e7inde oldu\u011funu merak ederdi. Yine de kendi ya\u015fad\u0131\u011f\u0131 yeri \u00e7ok daha s\u0131cak ve sevimli bulurdu.<\/p>\n
D\u00f6n\u00fcp sitelere bakt\u0131. Ya\u011fmur alt\u0131nda bile oras\u0131 \u015fen h\u00e2linden memnun bir havada duruyordu. Oysa ya\u011fmur ya\u011fd\u0131\u011f\u0131 zaman evlerine, soka\u011f\u0131na ve mahallesine kasvet \u00e7\u00f6kerdi.\u00a0 Baca dumanlar\u0131n\u0131n alt\u0131nda titreyen kimsesizler gibi, o tepeci\u011fe s\u0131\u011f\u0131nm\u0131\u015f dururdu koca mahalle. \u00a0Ba\u015f\u0131n\u0131 tekrar yol a\u015fa\u011f\u0131 \u00e7evirdi\u011finde babas\u0131n\u0131n elinde po\u015fetlerle geldi\u011fini g\u00f6rd\u00fc. Yasland\u0131\u011f\u0131 direkten ayr\u0131l\u0131p do\u011fruldu. Babas\u0131 yakla\u015ft\u0131k\u00e7a bekledi\u011fi \u015feyin ger\u00e7ekle\u015fti\u011fi sevinci ile babas\u0131na do\u011fru ko\u015ftu. Hem elindekileri ta\u015f\u0131mas\u0131na yard\u0131mc\u0131 olacak hem de uzun s\u00fcredir bekledi\u011fi ayakkab\u0131lar\u0131na kavu\u015facakt\u0131. Yan\u0131na geldi\u011finde babas\u0131 po\u015fetlerden birka\u00e7\u0131n\u0131 onun eline aktard\u0131. \u201cBeni mi bekliyordun?\u201d diyerek ba\u015f\u0131n\u0131 ok\u015fad\u0131 \u0130sa\u2019n\u0131n. Taze meyve kokusu geliyordu po\u015fetlerden. Kendi eline ge\u00e7en po\u015fetlerin i\u00e7inde bekledi\u011fi \u015feyin olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 anlay\u0131nca babas\u0131n\u0131n elindekilere bakt\u0131. G\u00f6z\u00fcn\u00fc po\u015fetlerden alam\u0131yordu. Sormad\u0131 da babas\u0131na, onun s\u00f6ylemesini bekliyordu. Hep b\u00f6yle bir hayali vard\u0131. Babas\u0131 ona bir \u015feyler getirsin ve sevindirsin. Yapard\u0131 da babas\u0131, ama bu \u00e7ok seyrek ger\u00e7ekle\u015firdi. \u00c7ocuklar ailelerinin imk\u00e2nlar\u0131n\u0131n nelere elverdi\u011fi hususunda \u00e7o\u011fu zaman bir fikre sahib de\u011fillerdir. Ancak, \u0130sa bunu anl\u0131yordu. Yine de hi\u00e7bir zaman bunun hayalini kurmaktan vazge\u00e7mezdi.<\/p>\n
Po\u015fetleri eve b\u0131rak\u0131p d\u0131\u015far\u0131 \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131nda, ayn\u0131 Selim\u2019in o \u0131slak yollarda gidi\u015fi gibi, ayaklar\u0131n\u0131 s\u00fcrterek ba\u015f\u0131 \u00f6n\u00fcnde, babas\u0131n\u0131n kendisini sevindirece\u011fi ba\u015fka bir g\u00fcn\u00fcn hayalini kurarak uzakla\u015f\u0131p gitti.<\/p>\n
G\u00f6zleri ya\u015fartan bir ayaz vard\u0131. Halleri berdu\u015flardan farks\u0131z iki ki\u015fi dikiliyordu k\u00f6\u015fede. Gedikpa\u015fa kaynayan bir kazandan farks\u0131z her g\u00fcnk\u00fc heng\u00e2mesine devam ediyordu. Ne yapacaklar\u0131n\u0131 bilmez bir eda ile duruyorlard\u0131. Baz\u0131 insanlar avu\u00e7lar dolusu para d\u00f6kerek \u00fczerlerine nas\u0131l \u015fekilsiz aptall\u0131klar, sefaletten beter \u015feyler giyinirler ve \u00e7eki\u015ftire \u00e7eki\u015ftire o k\u0131yafetlerin i\u00e7inde bir t\u00fcrl\u00fc rahat edemezlerse,\u00a0 bu iki gen\u00e7 adam da b\u00fct\u00fcn o k\u0131l\u0131ks\u0131zl\u0131klar\u0131 i\u00e7inde rahats\u0131z ve sefil g\u00f6r\u00fcn\u00fcyorlard\u0131. K\u00f6\u015fede duran iki kafadardan biri di\u011ferini dirse\u011fi d\u00fcrterek kar\u015f\u0131 kald\u0131r\u0131ma yana\u015fan kamyonu g\u00f6sterdi. Hemen ko\u015ftu ve kamyon \u015fof\u00f6r\u00fcne talimatlar veren adama \u201cAbi, dedi ac\u0131nacak bir sesle, adam l\u00e2z\u0131m m\u0131 abi, iyi \u00e7al\u0131\u015f\u0131r\u0131m.\u201d<\/p>\n
Adam kar\u015f\u0131s\u0131ndaki paspal resme bir \u00e2n bakt\u0131 ve \u201cBir tane kutu d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcrsen para yok!\u201d<\/p>\n
\u201cAbi, arkada\u015f\u0131m da var\u201d, dedi \u0130dris kar\u015f\u0131 kald\u0131r\u0131mda duran \u0130sa\u2019y\u0131 g\u00f6stererek. Adam titrek bir yaprak gibi geni\u015f paltosu i\u00e7inde sallanan \u0130sa\u2019ya bakt\u0131 uzun bir \u00e2n, onun bu i\u015f i\u00e7in yarat\u0131lmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 anlamak i\u00e7in esnaf olmaya gerek yoktu. \u0130dris saniyeler ge\u00e7tik\u00e7e ellerinin aras\u0131ndan kay\u0131p giden paralar\u0131 g\u00f6r\u00fcr gibiydi.<\/p>\n
\u201c\u00d6yle g\u00f6r\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcne bakma abi, s\u0131k\u0131 \u00e7al\u0131\u015f\u0131r.\u201d<\/p>\n
\u201cTamam, hadi ikinize elli\u015fer k\u00e2\u011f\u0131t, tek kutu d\u00fc\u015ferse para yok ama.\u201d<\/p>\n
El etti, \u0130dris \u0130sa\u2019ya. Bu i\u015flerden hi\u00e7 anlamazd\u0131 \u0130sa. Anlard\u0131 da, cesaret edemezdi. \u0130dris de onunla ayn\u0131 tabiattayd\u0131 asl\u0131nda, fakat \u00f6\u011frenmi\u015fti; d\u00fc\u015fe kalka \u00f6\u011frenmi\u015fti. Yumurta ta\u015f\u0131r gibi, billur k\u00e2seler ta\u015f\u0131r gibi, ta\u015f\u0131d\u0131lar ayakkab\u0131 kutular\u0131n\u0131.<\/p>\n
Son zamanlarda bu kadar mutlu olmam\u0131\u015flard\u0131. D\u00f6rt senedir tan\u0131\u015f\u0131yorlar ve d\u00f6rt senedir de beraberdiler. Aralar\u0131na en k\u00fc\u00e7\u00fck bir \u015feyin girmesine izin vermezlerdi. \u0130yi dosttular. Her \u015feylerini payla\u015f\u0131rlard\u0131. \u0130ki evsiz olarak zor ge\u00e7en baz\u0131 zamanlar d\u0131\u015f\u0131nda \u00e7ok da mutluydular. Adam bu iki k\u0131l\u0131ks\u0131z\u0131n sessiz sakin, laf kalabal\u0131\u011f\u0131 yapmadan \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131ndan o kadar memnun olmu\u015ftu ki, paralar\u0131n\u0131 verdi\u011fi gibi, onlara yemek de \u0131smarlad\u0131. Onlar i\u00e7in her zaman bu kadar yolunda gitmiyordu her \u015fey. Ellerinden ne geliyorsa yapmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131yorlar, fakat yine de ellerine \u00e7ok az \u015fey ge\u00e7iyor ve \u00e7o\u011funlukla a\u00e7 kal\u0131yorlard\u0131. Bu d\u00f6rt senenin i\u00e7inde en g\u00fczel zamanlar\u0131 \u00c7\u0131kr\u0131k\u00e7\u0131\u2019da yol kenar\u0131na at\u0131lm\u0131\u015f eski bir koltu\u011fu ta\u015f\u0131maya \u00e7al\u0131\u015f\u0131rlarken tan\u0131\u015ft\u0131klar\u0131 bir ihtiyar\u0131n Ke\u00e7eci \u00c7e\u015fmesi 1. \u00c7\u0131kmaz\u0131\u2019ndaki evinde kald\u0131klar\u0131 k\u0131\u015f olmu\u015ftu. Adam bu iki \u015fa\u015fk\u0131n\u0131n k\u0131r\u0131k d\u00f6k\u00fck bir koltuktan meded uman h\u00e2llerine \u00f6nce g\u00fclm\u00fc\u015f, zarars\u0131z olduklar\u0131 her h\u00e2llerinden belli iki kafadar\u0131 evine alm\u0131\u015ft\u0131. \u0130htiyar o yaz\u0131 \u00e7\u0131karamad\u0131. Gayet de sa\u011fl\u0131kl\u0131yd\u0131. Birden bire olan bu h\u00e2ller i\u00e7in herkesin s\u00f6yledi\u011fi gibi, \u201ctakdir-i il\u00e2hi\u201d dediler.<\/p>\n
\u0130dris yemekleri de bitince vedala\u015ft\u0131klar\u0131 mal sahibinin d\u00fckk\u00e2n\u0131ndan \u00e7\u0131kar \u00e7\u0131kmaz ko\u015farak bir paket sigara ald\u0131. Hemen sahile indiler. G\u00fcne\u015f ara ara bulutlar\u0131n aras\u0131ndan sar\u0131 ba\u015f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyordu. Oturduklar\u0131nda \u0130dris en iyisinden ald\u0131\u011f\u0131 paketi \u00e7ok k\u0131ymetli bir \u015fey tutuyormu\u015f gibi itina ile tutarak arkada\u015f\u0131na uzatt\u0131. Kendisi de bir dal sigara ald\u0131ktan sonra paltosunun sa\u011f cebinden b\u00fcy\u00fck bir kazadan kurtulmu\u015fa benzeyen eski ve kirli bir \u00e7akmak \u00e7\u0131kard\u0131. Sahilde ve g\u00fcne\u015fin alt\u0131nda sadece dalga ve mart\u0131 seslerini oldu\u011fu bir \u00e2n\u0131n zevkini duymak her insan\u0131n ruhunda b\u00fct\u00fcn bir mek\u00e2n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 duyuran bir \u015feyleri hissettirir. Onlar b\u00f6yle hissediyorlar m\u0131yd\u0131 bilinmez, fakat \u015fu \u00e2n kendilerini \u00e7ok imtiyazl\u0131, elleri ile kazand\u0131klar\u0131 paralar\u0131yla kar\u0131nlar\u0131n\u0131n derdine d\u00fc\u015fmeden saadetini duyacaklar\u0131 bir \u00e2n\u0131 sat\u0131n alm\u0131\u015f gibi, kendilerini zengin hissediyorlard\u0131.<\/p>\n
\u0130kisi de a\u00e7 kalmak konusunda mahirdiler, \u00e7\u00fcnk\u00fc \u00e7almay\u0131 beceremezlerdi. Bu mevzuda birbirleri ile yar\u0131\u015fabilirdiler. Birilerine el a\u00e7mak hususunda da fazlas\u0131yla utanga\u00e7t\u0131lar. G\u00fclhane park\u0131n\u0131 kendilerine u\u011furlu sayarlar ve s\u00fcrekli burada dola\u015fmaya gelirlerdi. \u00c7\u00fcnk\u00fc devaml\u0131 para bulurlard\u0131. K\u00fc\u00e7\u00fck paralar. Sadece bir defa \u00e7ok da b\u00fcy\u00fck olmayan k\u00e2\u011f\u0131t bir para bulduklar\u0131nda, ihtiya\u00e7 sahibi birinin paras\u0131 olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnerek utana s\u0131k\u0131la paray\u0131 alm\u0131\u015flard\u0131.<\/p>\n
Bu kader birli\u011fi i\u00e7in birbirlerine herhangi bir s\u00f6z vermi\u015f de\u011fillerdi. Yani isteyen istedi\u011fi zaman kendi yoluna gidebilirdi. Fakat aralar\u0131nda yaz\u0131l\u0131 ve s\u00f6zs\u00fcz bir anla\u015fma varm\u0131\u015f gibi, birbirlerine her mevzuda s\u0131k\u0131 s\u0131k\u0131ya ba\u011fl\u0131yd\u0131lar. \u00a0Vagonda battaniyelerinin alt\u0131nda oturmu\u015f g\u00fczel ge\u00e7en g\u00fcnlerinin s\u00fcrekli devam etti\u011fini d\u00fc\u015fl\u00fcyorlard\u0131. Buray\u0131 onlara ihtiyar bir evsiz \u00f6\u011fretmi\u015fti. Gar\u0131n tenha bir k\u00f6\u015fesinde b\u00fct\u00fcn aylaklardan uzak, elektrik gibi, baz\u0131 ayr\u0131cal\u0131klar\u0131 da olan bu vagonda ihtiyar gitti gideli kal\u0131yorlard\u0131. Nereye nas\u0131l gitmi\u015fti bilmiyorlard\u0131. Evsizle hep b\u00f6yle yaparlar, her g\u00fcnk\u00fc k\u00f6\u015felerinden ve dola\u015ft\u0131klar\u0131 sokaklardan birdenbire el ayak \u00e7ekerler. Birka\u00e7 g\u00fcn \u00fcst \u00fcste g\u00f6r\u00fcnemeyince de insanlar merak eder, ama o kadar;\u00a0 merak ederler.<\/p>\n
\u201cBiliyor musun, dedi \u0130sa, ben eski filmleri severim. O eski filmlerde her hallerinden memnun gibi, i\u015f d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcnde, mahallerinin kahvesinde veya bir esnaf\u0131n d\u00fckk\u00e2n\u0131 \u00f6n\u00fcnde oturup dostlar\u0131 ile laflayan insanlar\u0131n h\u00e2llerini severim. \u00c7ocuklar h\u00fcrce ko\u015farlar. Tam orta yerde dev bir a\u011fa\u00e7 vard\u0131r. G\u00fczel bir g\u00fcne\u015f vard\u0131r, yakmaz, insanlar\u0131 bunaltmaz. Ger\u00e7ek de\u011fildir, fakat ger\u00e7ek olmas\u0131n\u0131 dilersin.\u201d<\/p>\n
\u0130dris \u0130sa\u2019n\u0131n ne demeye \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 anlamak ister gibi, \u00f6n\u00fcne bak\u0131yor, arada bir g\u00fcr ka\u015flar\u0131n\u0131 \u00e7atarak derin bir \u015fey yakalamaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131yordu.<\/p>\n
\u201cBelki de ger\u00e7ektir.\u201d<\/p>\n
\u201cEmin ol, de\u011fil.\u201d<\/p>\n
\u201cBiz o zaman\u0131 nereden biliyoruz ki, belki ge\u00e7mi\u015fte b\u00fct\u00fcn anlatt\u0131klar\u0131n ger\u00e7ekti. Nihayetinde y\u00f6netmen de bir taklid\u00e7i de\u011fil mi? Etraf\u0131ndaki hayat\u0131 resmederken g\u00f6rd\u00fcklerini, ya\u015fad\u0131klar\u0131n\u0131 taklid edecek.\u201d<\/p>\n
\u201cSana hayret ediyorum bazen, benim o kadar u\u011fra\u015f\u0131p \u00fcniversiteye gitti\u011fim, k\u00fclt\u00fcr edinmek i\u00e7in \u00e7abalad\u0131\u011f\u0131m bir d\u00fcnyada, bunlar\u0131n hepsini sokaktan \u00e7\u0131kart\u0131yorsun.\u201d<\/p>\n
\u201c\u00dcniversite sana k\u00fclt\u00fcr verir, fakat sen alabilir misin? Mesele bu! \u0130nsan isteyince her \u015feyi elde eder, ister sokaktan ister, mektebden.\u201d \u0130dris biraz duraklad\u0131. \u201csevdi\u011fin bir zaman\u0131 m\u0131 hat\u0131rlat\u0131yor sana o filmler?\u201d<\/p>\n
Daha sordu\u011fu \u00e2n pi\u015fman olmu\u015ftu \u0130dris. \u0130sa kar\u015f\u0131l\u0131k vermedi. \u0130kisi de karanl\u0131\u011f\u0131n i\u00e7inde belirsiz bir noktaya bak\u0131yorlard\u0131. Nihayet \u0130sa;<\/p>\n
\u201c\u0130nsanlar b\u00fct\u00fcn menfiliklere ra\u011fmen hayat i\u00e7inde kendilerine bir yer buluyorlar. Ve bir \u015fekilde hayatlar\u0131n\u0131 devam ettiriyorlar. Eski filmlerdeki gibi. Annem babam bile, o kadar\u00a0 \u00e7ekmelerine ra\u011fmen h\u00e2l\u00e2 bu hayat\u0131 s\u00fcrd\u00fcr\u00fcyorlar.\u201d<\/p>\n
\u0130dris k\u0131m\u0131ldan\u0131r gibi, oldu. Tuhaf bir \u00e2nd\u0131. Birden aya\u011fa s\u0131\u00e7rad\u0131.<\/p>\n
\u201cAnnen baban ya\u015f\u0131yorlar m\u0131?\u201d<\/p>\n
\u0130sa bu soruyu yad\u0131rgar gibi, ba\u015f\u0131n\u0131 sallad\u0131.<\/p>\n
\u201cAptal! Dedi birden, \u201cAnan baban h\u00e2l\u00e2 hayatta ve sen buralarda s\u00fcrt\u00fcyorsun ha! Aptal!\u201d M\u00fcthi\u015f \u00f6fkelenmi\u015fti. \u0130sa onun bu kadar sinirlenmesine m\u00e2n\u00e2 verememi\u015fti. Kendini \u00fcmidsiz bir mevzuda hesab vermeye \u00e7al\u0131\u015fan bir durumda hissediyordu. \u201cBen dokuz ya\u015f\u0131mdayd\u0131m sokaklara d\u00fc\u015ft\u00fc\u011f\u00fcmde. Kimsem yoktu. Herkesten bir \u015fey beklemek, fakat kimseye g\u00fcvenememek nas\u0131l bir \u015fey biliyor musun? Her i\u015fi yapt\u0131m, bir meslek sahibi de oldum. Ama olmuyor, yine sahibsiz, yine kimsesiz kal\u0131yorsun. B\u0131k\u0131yorsun bir s\u00fcre sonra. Yoruldu\u011funda g\u00fcvenecek, yan\u0131na gidecek ve sana destek olacak kimsen yine olmuyor yine olmuyor. Bir ailen var!\u201d Eline bir \u015feyler ge\u00e7irmek ister gibi, ellerini iki yana a\u00e7\u0131p bir \u015feyler arand\u0131. \u201cAllah\u2019\u0131m!\u201d dedi, en kat\u0131 kalbleri bile titretecek bir sesle.<\/p>\n
\u0130sa \u0130dris\u2019in bu m\u00fcthi\u015f \u00f6fkesi kar\u015f\u0131s\u0131nda ne yapaca\u011f\u0131n\u0131 bilemeden \u00f6ylece kalakalm\u0131\u015ft\u0131. \u0130dris onu tutup oturdu\u011fu yerden kald\u0131racakm\u0131\u015f gibi, bir hareket yapt\u0131. Y\u0131k\u0131lm\u0131\u015f gibi, omuzlar\u0131 d\u00fc\u015ft\u00fc. Her zaman bin bir zahmetle a\u00e7\u0131lan vagonun a\u011f\u0131r kap\u0131s\u0131n\u0131 basit bir \u015fekilde s\u00fcrerek a\u00e7t\u0131 ve a\u015fa\u011f\u0131 atlay\u0131p uzakla\u015ft\u0131. \u0130sa \u0130dris\u2019in bahsetti\u011fi yaln\u0131zl\u0131\u011f\u0131n ortas\u0131na d\u00fc\u015fm\u00fc\u015f gibi, orada kalakald\u0131. Hemen bir s\u0131\u00e7ray\u0131\u015fta aya\u011fa kalkt\u0131 ve \u0130dris\u2019in pe\u015finden gitti. Benli\u011findeki b\u00fct\u00fcn bo\u015flu\u011fu dolduran biricik arkada\u015f\u0131n\u0131 kaybetmekten korkmu\u015ftu.<\/p>\n
Ne so\u011fuk vard\u0131 \u015fimdi onlar i\u00e7in ne de karanl\u0131k, sadece yaln\u0131zl\u0131k. Birka\u00e7 ayya\u015f\u0131n sur diplerindeki homurtular\u0131n\u0131 duyarak pe\u015f pe\u015fe y\u00fcr\u00fcyorlard\u0131. \u0130dris sahilde her \u015feyden uzak bir noktada b\u00fcy\u00fck bir kayan\u0131n \u00fczerine oturdu. Ne kar\u015f\u0131s\u0131ndaki denize ne \u0131\u015f\u0131ldayan \u015fehre bak\u0131yordu. \u0130sa hi\u00e7bir \u015fey demeden onun yan\u0131na oturdu. Hi\u00e7 konu\u015fmad\u0131lar. \u0130dris bir \u015fey s\u00f6ylemek i\u00e7in a\u011fz\u0131n\u0131 a\u00e7t\u0131, fakat hi\u00e7bir \u015fey s\u00f6ylemeden b\u00fct\u00fcn enerjisini bo\u015falt\u0131r gibi, nefesini b\u0131rakt\u0131. Nihayet;<\/p>\n
\u201cNe oldu?\u201d dedi.<\/p>\n
\u201cBen\u2026 ben hakk\u0131ma raz\u0131 olamad\u0131m!\u201d Sustu. Nas\u0131l anlataca\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyordu. Ama nas\u0131l anlat\u0131rsa anlats\u0131n \u0130dris\u2019in dinleyece\u011fini biliyordu. \u201cEvet, ben hakk\u0131ma raz\u0131 olamad\u0131m. Her insan her \u015feye m\u00e2lik olamaz. Evet, evet bu b\u00f6yle, her \u015feye sahib olamazs\u0131n. O filmlerdeki insanlar, senin benim gibi, mahallelerde ya\u015fayan, belli imk\u00e2nlar\u0131n asla d\u0131\u015f\u0131na \u00e7\u0131kamayacak olan insanlar, onlar bir \u015fekilde mutlu oluyorlar. Haklar\u0131na raz\u0131 oluyorlar. Onlar i\u00e7in hayatta verilmi\u015f olanlar\u0131n i\u00e7inde bulunduklar\u0131 mek\u00e2n ve \u015fartlar oldu\u011funu biliyor ve buna raz\u0131 oluyorlar. Her insan\u0131n bu hayatta bir hissesi var, ne yapar yapar onu al\u0131r, gider. Anl\u0131yorsun de\u011fil mi? Ben kendi pay\u0131ma d\u00fc\u015fene raz\u0131 olamad\u0131m i\u015fte.\u201d<\/p>\n
\u201cOras\u0131yd\u0131, de\u011fil mi? O bah\u00e7eli ev. Ge\u00e7en bahar \u2018gel seni g\u00fczel bir mahalleye g\u00f6t\u00fcrece\u011fim\u2019 dedi\u011fin, bah\u00e7elerinde meyve a\u011fa\u00e7lar\u0131 ve her t\u00fcrl\u00fc \u00e7i\u00e7ek olan mahalledeki ev. Yaza do\u011fru bah\u00e7esindeki a\u011fa\u00e7tan elma koparm\u0131\u015ft\u0131k.\u201d<\/p>\n
\u201cNereden anlad\u0131n?\u201d<\/p>\n
\u201c\u00d6yle bir bakm\u0131\u015ft\u0131n ki o \u0131\u015f\u0131k yanan pencereye, o vakit orada olmak istedi\u011fini sanm\u0131\u015ft\u0131m, ama \u015fimdi anlad\u0131m. Yaz\u0131k! Sana k\u00f6t\u00fc m\u00fc davran\u0131yorlard\u0131?\u201d<\/p>\n
\u201cNe?!! Hay\u0131r, Annem de, babam da benim i\u00e7in her \u015feyi yapmaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131lar. Bu ba\u015fka bir \u015fey dostum, ba\u015fka bir \u015fey.\u201d<\/p>\n
\u0130dris h\u0131\u00e7k\u0131r\u0131r gibi, bir ses \u00e7\u0131kard\u0131. Kuru kuru yutkunmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131yordu. D\u00f6n\u00fcp bir \u00e2n \u0130sa\u2019n\u0131n y\u00fcz\u00fcne bakt\u0131 ve kederin resmini g\u00f6rd\u00fc. Hemen bak\u0131\u015flar\u0131n\u0131 karanl\u0131k sulara \u00e7evirdi. Derin derin i\u00e7 ge\u00e7iriyor, hastal\u0131kl\u0131 insanlar gibi nefes al\u0131p veriyordu. Cebinden sabah ald\u0131klar\u0131 sigaray\u0131 \u00e7\u0131kard\u0131. Bir tek dal kalm\u0131\u015ft\u0131. \u0130sa\u2019ya uzatt\u0131. \u0130sa sigaray\u0131 ald\u0131, \u0130dris\u2019in tuttu\u011fu \u00e7akmakla yakt\u0131, derin bir nefes \u00e7ekti ve \u0130dris\u2019e uzatt\u0131. \u0130dris y\u00fcz\u00fcnde bir tebess\u00fcmle sigaray\u0131 ald\u0131 ve o da ayn\u0131n\u0131 yapt\u0131. \u00dc\u015f\u00fcd\u00fcklerini ancak o zaman hissettiler.<\/p>\n
<\/p>\n
Zeynel Abidin Danal\u0131o\u011flu<\/strong><\/p>\n Ayl\u0131k Dergisi 170. Say\u0131 Kas\u0131m 2018<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Islak bir g\u00fcnd\u00fc. Sabahtan bu yana nazl\u0131 nazl\u0131 ya\u011fan ya\u011fmur yerini zerreler h\u00e2linde u\u00e7u\u015fan su taneciklerine b\u0131rakm\u0131\u015ft\u0131. \u0130sa evlerinin \u00f6n\u00fcndeki elektrik dire\u011fine yaslanm\u0131\u015f, aras\u0131na tahin helvas\u0131 konulmu\u015f ekme\u011fini yiyordu. G\u00f6z\u00fc…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[20],"tags":[],"ppma_author":[24],"class_list":["post-1262","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-yazarlar","author-zeynel-abidin-danalioglu","no-post-thumbnail"],"yoast_head":"\n