Apartmandan a\u015fa\u011f\u0131 inerken \u00fc\u00e7 numaradan yine kavga sesleri y\u00fckseliyordu. Haftan\u0131n birka\u00e7 g\u00fcn\u00fc \u00a0\u00fczerimize sa\u011fanak gibi ya\u011far bu sesler. Bizim apartman ar\u0131 kovan\u0131 de\u011fil, deli kovan\u0131 gibi bir \u015feydi. Her \u00e7e\u015fit insan\u0131 bulmak m\u00fcmk\u00fcnd\u00fc. Hele be\u015finci kattaki mimar\u0131n \u00e7ocuklar\u0131 tepemde z\u0131plarken bazen kendimi pencereden atacak kadar bunalm\u0131\u015f hissederdim. \u00c7ocuklar d\u00fcnyada icad edilmemi\u015f sesleri \u00e7\u0131karman\u0131n yolunu bir \u015fekilde bulmakta mahirdiler. Mimar o kadar m\u00fclayim ve efendi adamd\u0131 ki, ona biraz sitem ederek bunu d\u00fczeltecek bir \u015fey yapmas\u0131n\u0131 isteyemiyordum. Dairem d\u0131\u015far\u0131da \u00e7\u0131ld\u0131racak gibi oldu\u011fum zamanlarda ise yeg\u00e2ne s\u0131\u011f\u0131na\u011f\u0131md\u0131. \u0130nsan bazen bu gereksiz g\u00fcr\u00fclt\u00fclere bile ihtiya\u00e7 duyabiliyor. Size ya\u015fad\u0131\u011f\u0131n\u0131z hayat\u0131n dikensiz g\u00fcl bah\u00e7esi olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 hat\u0131rlat\u0131yor. Seviyordum yani bu tantanay\u0131 bir yandan.<\/p>\n
Yaz geldi\u011finde, \u0130stanbul\u2019da hava neredeyse elle tutulur, yap\u0131\u015fkan bir hale gelir. V\u00fccudunuzda iz b\u0131rak\u0131r, teninize dokunur ve sizi rahats\u0131z eder. \u015eimdi ad\u0131 bile an\u0131lmayan eskilerin \u201ceyyam\u0131 bahur\u201d dedikleri g\u00fcnler olmal\u0131.<\/p>\n
Hava kur\u015fun gibi a\u011f\u0131rd\u0131. Kur\u015fun gibi a\u011f\u0131r, ne demek? Bu, edebiyat\u00e7\u0131lar\u0131n ifadeyi m\u00fcbala\u011fa ile g\u00fczelle\u015ftirmek i\u00e7in bulduklar\u0131 bir s\u00f6z olsa gerek. Kur\u015fun gibi a\u011f\u0131r\u2026 Asl\u0131nda d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcnce, nefes al\u0131namayacak gibiydi, demek herhalde. Fakat benim nefes alamay\u0131\u015f\u0131m\u0131n havayla alakas\u0131 yoktu. \u0130man tahtama ta\u015f gibi bir \u015fey oturmu\u015ftu, demek daha do\u011fru olur. Etraf\u0131mda g\u00f6r\u00fcnmez bir kafes vard\u0131. Nereye gidersem gideyim i\u00e7inden \u00e7\u0131kmad\u0131\u011f\u0131m bir kafes. Her \u00e2n beni takib eden ve verdi\u011fi s\u0131k\u0131nt\u0131y\u0131 bir \u00e2n bile olsun eksiltmeyen kafesimin bana yap\u0131\u015f\u0131k \u015fekilde bir varl\u0131\u011f\u0131 vard\u0131. \u0130nsanlara bunu anlatamaz, bazen hi\u00e7 kimse ile konu\u015famazs\u0131n\u0131z.<\/p>\n
Soka\u011fa ad\u0131m\u0131m\u0131 atar atmaz, g\u00fcnl\u00fck bir rutinin tatbikat\u0131na da ba\u015flam\u0131\u015f olurum. Selamlanacak ve hat\u0131r\u0131 sorulacak insanlar\u0131n s\u0131ralamas\u0131 bile bellidir bu rutinin i\u00e7inde. Bir g\u00fcn bu s\u0131ralama bozuldu\u011funda her \u015feyin tepetaklak olaca\u011f\u0131ndan korkuyordum. K\u00f6r \u0130smet sandalyesini yine kapal\u0131 olan bar\u0131n \u00f6n\u00fcnde g\u00f6lgede bir yere koymu\u015f oturuyordu. K\u00f6rl\u00fckle alakas\u0131 falan yoktu. Fakat bu lakab\u0131n ona a\u011fz\u0131 s\u0131k\u0131 oldu\u011fu i\u00e7in verildi\u011fini san\u0131rd\u0131m. Fakat bir g\u00fcn kontrole gelen polisleri oyalamak ve i\u00e7eridekilere zaman kazand\u0131rmak i\u00e7in polislerin aya\u011f\u0131na doland\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in bu lakab\u0131n ona konuldu\u011funu yeni \u00f6\u011frenmi\u015ftim. Polislerden biri ona \u00e7arp\u0131nca \u201ck\u00f6r m\u00fcs\u00fcn?\u201d demi\u015fti. Bu da ona lakab olarak kalm\u0131\u015ft\u0131. Erkenden gelir, temizlik\u00e7ileri bekler, onlar i\u015flerini bitirince kap\u0131y\u0131 kilitleyip ak\u015famki g\u00f6revi i\u00e7in hi\u00e7bir yere ayr\u0131lmadan bar\u0131n kap\u0131s\u0131nda dikilirdi. Kimi kimsesi yoktu. B\u00fct\u00fcn \u00e7evresi de bu bar ve bar\u0131n m\u00fc\u015fterilerinden ibaretti. Onunla m\u00fcnasebetim ise bu acaib adama selam vermek ve arada bir hat\u0131r\u0131n\u0131 sormakt\u0131. Selam verdim. A\u011fz\u0131ndan tek kelime \u00e7\u0131kmadan ba\u015f\u0131n\u0131 sallad\u0131.<\/p>\n
Bu gibi temennilerden nefret ederim, zira kimse bir ba\u015fkas\u0131n\u0131n halini, derdini, i\u00e7ini bilemez, ama bir \u00e2n onun yerinde olmak istedim. D\u00fcnya y\u0131k\u0131lsa k\u0131l\u0131 k\u0131p\u0131rdamayacak kadar rahatt\u0131. Umursamak ve bir \u015fey i\u00e7in can\u0131n\u0131 s\u0131kmak onun karakterinde yok gibiydi. Beklemeden ge\u00e7tim. Antikac\u0131 Avni Bey beni \u00e7aya davet etti. Her sabah bir bardak \u00e7ay\u0131n\u0131 i\u00e7meden beni b\u0131rakmazd\u0131. H\u0131zl\u0131 bir sohbet ve acelem varm\u0131\u015f gibi \u00e7abucak i\u00e7ti\u011fim \u00e7ay\u0131n ard\u0131ndan kalkt\u0131m. Alelacele bir yere \u00e7a\u011fr\u0131lm\u0131\u015f gibiydim. Sahilde y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015f yapmak istiyordum. Beni s\u0131kan bir \u015feyler vard\u0131, fakat ad\u0131n\u0131 koyam\u0131yordum.<\/p>\n
Bakkal\u0131, manav\u0131, cadde \u00fczerindeki bir ba\u015fka antikac\u0131y\u0131 selamlama fasl\u0131 bitince caddeden a\u015fa\u011f\u0131 inmeye ba\u015flad\u0131m. Sahile indi\u011fimde hemen yan\u0131mdan al\u0131\u015f\u0131lm\u0131\u015f feryad\u0131yla bir ambulans geldi\u011fim caddeye girdi. Kimin imdad\u0131na yeti\u015fecekse bir \u00e2n evvel ula\u015fabilmesini temenni ettim. Be\u015fikta\u015f\u2019a do\u011fru y\u00fcr\u00fcmeye ba\u015flad\u0131m. Sahili i\u015fgal eden binalardan tiksiniyorum. \u0130nsanlara denizi ve ufku g\u00f6stermemek i\u00e7in yap\u0131lm\u0131\u015f birer engel gibiler. Ak\u015fam rutin bir bulu\u015fmam vard\u0131 ve onu ka\u00e7\u0131rmamal\u0131yd\u0131m. Bazen y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015f\u00fcn dozu ka\u00e7abiliyor ve bir kahve i\u00e7mek i\u00e7in oturdu\u011fum yerde haddinden fazla kalabiliyordum. Faik Bey bana g\u00f6n\u00fcl koymazd\u0131. Ge\u00e7 kalsam da en fazla biraz serzeni\u015fte bulunur ve kendisi gibi bir ihtiyar\u0131 \u00fczmememi s\u00f6ylerdi. Ona \u201cabi\u201d diye hitab edebilme izni olan birka\u00e7 ki\u015fiden biriydim. Bize semtin eski zamanlar\u0131n\u0131 anlatt\u0131\u011f\u0131 fas\u0131llar\u0131n tad\u0131na doyum olmazd\u0131.<\/p>\n
Be\u015fikta\u015f\u2019\u0131n ke\u015fmeke\u015fi ve Ortak\u00f6y\u2019deki sa\u00e7ma kalabal\u0131\u011f\u0131n aras\u0131nda kalmak istemedi\u011fimden bir taksiye bindim. Emirgan da son senelerde kalabal\u0131kla\u015fm\u0131\u015ft\u0131, neyse ki h\u00e2l\u00e2 bir\u00e7ok kimse i\u00e7in uzak bir yerdi. Emirgan\u2019\u0131n sakin sokaklar\u0131nda gezmek i\u00e7imdeki s\u0131k\u0131nt\u0131y\u0131 biraz hafifletir gibi oldu.<\/p>\n
***<\/p>\n
Tabii ki cenazeye gitmeyecektim. Cenazelerden nefret ederdim. Bir kimseye teselli vermek kadar zor bir \u015fey yoktur, kald\u0131 ki bir cenazede geride kalanlara teskin edici birka\u00e7 s\u00f6z s\u00f6ylemek benim i\u00e7in fevkalade zordu. Kuru lak\u0131rd\u0131lar \u015feklinde al\u0131\u015f\u0131lm\u0131\u015f s\u00f6zleri tekrar etmek de bana g\u00f6re de\u011fildi. Nimet Han\u0131m\u2019\u0131n y\u00fcz\u00fcne bile bakamazd\u0131m. Hele ki d\u00fcnk\u00fc b\u00fct\u00fcn aramalara ra\u011fmen bana ula\u015famay\u0131\u015flar\u0131ndan sonra kar\u015f\u0131s\u0131na nas\u0131l \u00e7\u0131kard\u0131m. Telefonumu bilerek evde b\u0131rakm\u0131\u015ft\u0131m. Her \u015feyden uzak kalmak isterken bana imdat \u00e7a\u011fr\u0131s\u0131nda bulunanlara da uzak kalm\u0131\u015ft\u0131m.<\/p>\n
D\u00fcn ak\u015fama do\u011fru Faik abiyle bulu\u015fmak i\u00e7in geri d\u00f6nd\u00fc\u011f\u00fcmde, o eski bir eser gibi ihti\u015faml\u0131 demir kap\u0131n\u0131n \u00f6n\u00fcnde insan kalabal\u0131\u011f\u0131 vard\u0131. Tabii bir merak ve aceleyle oraya gittim. Kar\u015f\u0131ma binan\u0131n hemen kar\u015f\u0131s\u0131nda kafe i\u015fleten Oktay \u00e7\u0131kt\u0131. Ne oldu\u011funu sordu\u011fumda bana Faik abinin fenala\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve ambulansla \u00a0hastaneye kald\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 s\u00f6yledi. Akl\u0131ma hemen \u00f6\u011fleye do\u011fru yan\u0131mdan ge\u00e7en ambulans geldi. Oktay benim Faik abiyle ne kadar yak\u0131n oldu\u011fumu bilirdi, elini omzuma koydu:<\/p>\n
\u201cHer \u015fey i\u00e7in \u00e7ok ge\u00e7 kalm\u0131\u015flar.\u201d<\/p>\n
Bu kadar, sabah var olan biri ak\u015fam olmadan bu d\u00fcnyadan ayr\u0131lm\u0131\u015ft\u0131. Bu kadar basit olabilir miydi?<\/p>\n
Kuru kuru yutkundum ve birdenbire deh\u015fet hissi kaplad\u0131 b\u00fct\u00fcn bedenimi. Az kals\u0131n \u201cNas\u0131l \u00f6l\u00fcr, ak\u015fama bulu\u015facakt\u0131k.\u201d s\u00f6zleri d\u00f6k\u00fclecekti a\u011fz\u0131mdan. Ve ben hi\u00e7bir \u015fey s\u00f6ylemeden oradan ka\u00e7t\u0131m. Soka\u011f\u0131ma geldi\u011fimde herkesin g\u00f6z\u00fc benim \u00fcst\u00fcmdeymi\u015f gibi hissettim. Apartmana girmedim. Hemen k\u00f6\u015feyi d\u00f6nerek tam aksi istikamette oradan uzakla\u015ft\u0131m. Bazen insana s\u0131\u011f\u0131nak gibi gelen yerler bile zindan olabilir. Kendi ba\u015f\u0131ma kalmak fikri de k\u00f6t\u00fc bir fikirdi, fakat o \u00e2n insanlar\u0131n a\u011f\u0131zlar\u0131ndan \u00e7\u0131kacak al\u0131\u015f\u0131ld\u0131k ve kopya s\u00f6zlere katlanamazd\u0131m. Nimet Han\u0131m beni ka\u00e7 defa aram\u0131\u015ft\u0131 acaba? G\u00fcn karanl\u0131\u011fa kar\u0131\u015f\u0131rken kendimi bilmeden, hi\u00e7 bilmedi\u011fim sokaklarda y\u00fcr\u00fcy\u00fcp duruyordum, fakat yorulmama ra\u011fmen durmak da istemiyordum.<\/p>\n
Faik abi akrabam de\u011fildi. Fakat kadim bir dosttu. Eski bir \u0130stanbul beyefendisiydi ve az rastlanan hat\u0131r, adab bilir bir insand\u0131. Ger\u00e7ekten \u0130stanbul ve Beyo\u011flu hakk\u0131nda b\u00fcy\u00fck bilgi sahibiydi. Size binlerce k\u00fc\u00e7\u00fck hik\u00e2ye anlatabilirdi. Tan\u0131d\u0131\u011f\u0131 ve bir\u00e7o\u011fu hayatta olmayan y\u00fczlerce insan hakk\u0131nda hik\u00e2yeler\u2026 \u0130\u015fte ben de onun yan\u0131na g\u00fczel dostlu\u011fu ve bu k\u00fc\u00e7\u00fck hik\u00e2yeleri dinlemek i\u00e7in giderdim. Nas\u0131l ki bir e\u015fyaya \u00fcst\u00fcndeki i\u015f\u00e7ilik ve sanat i\u00e7in tarihi eser muamelesi yap\u0131l\u0131yorsa b\u00f6yle insanlar\u0131n da ayn\u0131 \u015fekilde muamele g\u00f6rmesi gerekmez mi? Fakat o \u00e2n onun i\u00e7in mi \u00fcz\u00fcl\u00fcyordum, yoksa kendi halim i\u00e7in mi endi\u015feliydim, tam bilemiyordum. Kesinlikle Faik abi b\u00fcy\u00fck bir k\u0131ymetti, fakat kimin i\u00e7in? \u015eimdi \u00f6lm\u00fc\u015ft\u00fc. Pekiyi o k\u0131ymeti kim bilecekti? Beni deh\u015fete d\u00fc\u015f\u00fcren \u015fey onun \u00f6lmesi mi, yoksa \u00f6l\u00fcm fikrinin kendisi miydi?<\/p>\n
K\u00f6r olmu\u015ftum. Kendime ve hayat\u0131ma dair yar\u0131n\u0131 hatta bir \u00e2n \u00f6tesini dahi g\u00f6remiyordum. \u00d6l\u00fcm\u00fcn buz gibi ger\u00e7e\u011fi b\u00fct\u00fcn benli\u011fimi sarm\u0131\u015ft\u0131.<\/p>\n
Ne kadar y\u00fcr\u00fcm\u00fc\u015ft\u00fcm bilmiyorum, fakat dermans\u0131zl\u0131k b\u00fct\u00fcn bedenimi kaplam\u0131\u015ft\u0131. Tarlaba\u015f\u0131\u2019ndaki o berbat otellerden birinde kalmak istemiyordum. Ni\u00e7in eve gitmek istemedi\u011fimi de bilmiyordum. Sanki evim bana, \u00fcz\u00fclece\u011fim bir \u015feyleri hat\u0131rlatacakt\u0131. Bir taksiye bindim ve Sultan Ahmet\u2019teki otellerden birinde kalmaya karar verdim. \u0130lk birka\u00e7 otelin bana g\u00f6re olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 resepsiyonun \u00f6n\u00fcnde birka\u00e7 saniye ge\u00e7irince anlad\u0131m. Klodfarer Caddesi\u2019nde tam kendime g\u00f6re bir otel buldum. Odaya girdi\u011fimde \u0131\u015f\u0131klar\u0131 yakmad\u0131m. Bir an gelir ve sadece uyumak istersiniz, uyumak ve her \u015feyi unutmak, bu fikir bana cazip gelmi\u015fti.\u00a0 Kendimi yata\u011fa b\u0131rakt\u0131m ve uzun s\u00fcredir uyumad\u0131\u011f\u0131m kadar derin bir uykuya dald\u0131m.<\/p>\n
Karanl\u0131kta bir \u015fey s\u00fcrekli beni rahats\u0131z ediyordu. Ne yana d\u00f6nsem beni uyand\u0131rmak i\u00e7in inatla u\u011fra\u015f\u0131yordu. G\u00f6zlerimi a\u00e7t\u0131m ve buna neyin sebeb oldu\u011funu anlamaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131m. Sabah ezanlar\u0131 okunuyordu. Tabii ya, eski \u0130stanbul s\u0131n\u0131rlar\u0131 i\u00e7indeyseniz, ezanlar\u0131n biri biter biri ba\u015flard\u0131. Yata\u011f\u0131mda do\u011frulup oturdum. Bacaklar\u0131m h\u00e2l\u00e2 biraz a\u011fr\u0131yordu ama uykumu da alm\u0131\u015ft\u0131m. Kalk\u0131p pencereyi a\u00e7t\u0131m. Denizin kokusu sabah\u0131n bu vaktinde buradan hissediliyordu. Nihayet ezanlar bitti\u011finde akl\u0131n alamayaca\u011f\u0131 kadar g\u00fczel bir sessizlik kaplad\u0131 her yan\u0131. Ne kadar duyulur ve g\u00fczel bir \u00e2nd\u0131 bu. Fakat bu g\u00fczel \u00e2n uzun s\u00fcrmedi, ezanlar bana Faik abiyi hat\u0131rlatm\u0131\u015ft\u0131 ve onun hat\u0131ras\u0131n\u0131n verdi\u011fi huzursuzlukla pencereyi kapatt\u0131m. Yata\u011fa oturdum ve ellerimi ba\u015f\u0131m\u0131n aras\u0131na ald\u0131m. Neden ka\u00e7\u0131yordum? Hi\u00e7bir cevab beni teskin etmeyecek gibiydi. A\u00e7l\u0131\u011f\u0131m\u0131 hissettim.<\/p>\n
Otel hesab\u0131n\u0131 kapatt\u0131m. Bir \u015feyler yiyebilmek i\u00e7in hen\u00fcz \u00e7ok erkendi. Sarayburnu\u2019na do\u011fru y\u00fcr\u00fcmeye ba\u015flad\u0131m. Neyse ki benim gibi erken vakitte yollara d\u00fc\u015fenleri d\u00fc\u015f\u00fcnen d\u00fckk\u00e2nlar vard\u0131. A\u00e7l\u0131\u011f\u0131m\u0131 bast\u0131rmak i\u00e7in bir \u015feyler at\u0131\u015ft\u0131rd\u0131m. \u00c7ay g\u00fczel geldi fakat ikinciyi i\u00e7meden kalkt\u0131m. D\u00fckk\u00e2ndan \u00e7\u0131karken tekrar sigaraya ba\u015flasam m\u0131 diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm. Fakat bu sadece bir bahaneydi.<\/p>\n
Ne yapaca\u011f\u0131m\u0131 bilmiyordum. Vapur iskelesinin yan\u0131nda denize ve kar\u015f\u0131 k\u0131y\u0131ya bakarken orada durdum ve b\u00fct\u00fcn g\u00fcn\u00fc nerede ge\u00e7irece\u011fimi, cenaze i\u015fleri halledilirken ne yapaca\u011f\u0131m\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnmeye \u00e7al\u0131\u015ft\u0131m. Ayaklar\u0131m beni Cankurtaran taraf\u0131na do\u011fru s\u00fcr\u00fckledi. Ba\u015f\u0131m \u00f6n\u00fcmde y\u00fcr\u00fcyordum. Hava r\u00fczg\u00e2rl\u0131yd\u0131. Fakat \u00f6\u011flen s\u0131ca\u011f\u0131na bu r\u00fczg\u00e2r\u0131n da fayda etmeyece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm. Bir yanda dalgalar kayalar\u0131 kam\u00e7\u0131larken, bir yanda mart\u0131lar, k\u0131smetleri i\u00e7in \u00e7\u0131\u011fl\u0131k at\u0131yorlard\u0131. Cenaze ve Faik abiden ba\u015fka her \u015fey akl\u0131ma geliyordu. Daha do\u011frusu bunlar akl\u0131ma gelmesin diye u\u011fra\u015f\u0131yordum.<\/p>\n
Yapt\u0131\u011f\u0131m \u015fey ne kadar sa\u00e7mayd\u0131. Her g\u00fcn birileri \u00f6l\u00fcyordu, her g\u00fcn insanlar cenazelere kat\u0131l\u0131yordu. Sanki daha \u00f6nce hi\u00e7 cenazeye kat\u0131lmam\u0131\u015f\u0131m gibi\u2026 \u00a0Evet, daha \u00f6nce hi\u00e7 cenazeye kat\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131m. Dedelerim \u00f6ld\u00fc\u011f\u00fcnde \u00e7ok k\u00fc\u00e7\u00fckt\u00fcm ve cenazeye g\u00f6t\u00fcr\u00fcl\u00fcp g\u00f6t\u00fcr\u00fclmedi\u011fimi hat\u0131rlam\u0131yordum. Ama yine de cenazeye gitmemekte kararl\u0131yd\u0131m. Daha da uzakla\u015fmak istiyordum buralardan. Beni bir \u015feyler buna \u015fartland\u0131rm\u0131\u015f gibiydi.<\/p>\n
Sanki hayat\u0131m silinmi\u015f, bir \u00e2n sonras\u0131 i\u00e7in bile bir \u015fey d\u00fc\u015f\u00fcnemeyecek h\u00e2le gelmi\u015ftim. Evet, benimkisi bencillikti, ben Faik abinin \u00f6l\u00fcm\u00fcnden ziyade d\u00fczenimin alt \u00fcst olu\u015funun derdine d\u00fc\u015fm\u00fc\u015ft\u00fcm. Bu nas\u0131l bir his iptali olabilirdi? \u0130nsanlar\u0131n hisleri sadece kendine hasredilmi\u015f olamaz. \u0130nsan etraf\u0131ndaki her \u015fey i\u00e7in de bir par\u00e7a hissini ay\u0131rmak zorundad\u0131r. Sonra Nimet Han\u0131m\u2019\u0131 b\u00f6yle bir g\u00fcnde nas\u0131l yaln\u0131z b\u0131rak\u0131rd\u0131m? Faydas\u0131z bir ka\u00e7\u0131\u015ft\u0131 benimkisi.<\/p>\n
Omuzlar\u0131m y\u0131k\u0131lm\u0131\u015f, g\u00f6zlerim devrilmi\u015f halde mahalleme d\u00f6nd\u00fcm. Ne kadar ka\u00e7mak i\u00e7in u\u011fra\u015ft\u0131ysam, \u015fimdi de belirgin bir acelecilikle cenazeye yeti\u015fmeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131yordum. Taksiciden paran\u0131n \u00fcst\u00fcn\u00fc bile almad\u0131m. Cami bah\u00e7esinde birka\u00e7 ki\u015fi vard\u0131, fakat \u00e7oktan ka\u00e7\u0131rm\u0131\u015ft\u0131m namaz\u0131. Caminin be\u015f on ki\u015filik m\u00fcdavimi ihtiyarlardan birinin yakas\u0131na yap\u0131\u015ft\u0131m ve hangi mezarl\u0131k oldu\u011funu sordum. \u0130htiyar sorumu korkuyla cevaplad\u0131. Taksici h\u00e2l\u00e2 oradayd\u0131, hemen arabaya atlad\u0131m ve adresi s\u00f6yledim. \u015eof\u00f6r taksimetreyi a\u00e7mad\u0131. Bonk\u00f6rl\u00fc\u011fe mi kar\u015f\u0131l\u0131k veriyordu, yoksa durumun nazikli\u011fine mi, bilemedim.<\/p>\n
\u201cYak\u0131n\u0131n\u0131z m\u0131yd\u0131?\u201d dedi nihayet yolun yar\u0131s\u0131nda.<\/p>\n
Ne demeliydim? Ne denmeliydi? G\u00f6zlerim dolar gibi oldu. G\u00fczel bir insan, bizim gibi, kendini d\u00fc\u015f\u00fcnmekten ba\u015fka i\u015fi olmayan insanlardan kurtulmu\u015ftu. Her hik\u00e2yesinden sonra bir bir yitip giden g\u00fczelliklerin arkas\u0131ndan hay\u0131flanmaktan kurtulmu\u015ftu. Anlat\u0131rd\u0131, severdi anlatmay\u0131, fakat \u00fcz\u00fcl\u00fcrd\u00fc de. \u015eof\u00f6re ba\u015f\u0131m\u0131 sallad\u0131m, ama ondan yana bakm\u0131yordum.<\/p>\n
Birdenbire her \u015fey berrakla\u015f\u0131vermi\u015fti. Silinen her \u015fey geri gelmi\u015fti. Ka\u00e7mak yerine, karar almak gerekliydi. Mezarl\u0131\u011f\u0131n kap\u0131s\u0131nda durdu\u011fumuzda taksiciye te\u015fekk\u00fcr ettim. Adam hi\u00e7 tan\u0131mamas\u0131na ra\u011fmen \u201cAllah rahmet etsin\u201d temennisinde bulunmay\u0131 ihmal etmedi.<\/p>\n
Mezarl\u0131ktaki bu kadar b\u00fcy\u00fck kalabal\u0131\u011f\u0131n hepsi camiye de gelmi\u015f miydi acaba, diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm. B\u00fcy\u00fck k\u0131sm\u0131n\u0131 yak\u0131ndan tan\u0131yordum. Zira hemen hepsi bayramda bile olsa camiyle i\u015fi olmayan tiplerdi. Cenaze namaz\u0131 i\u00e7in camiye geldilerse bile art\u0131k s\u0131k rastlan\u0131lan ve bir konu mankeni edas\u0131yla camilerin bah\u00e7elerini dolduran kalabal\u0131klardan pek de farklar\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131na emindim.<\/p>\n
\u00d6l\u00fcm de gerekli hayat i\u00e7in, yoksa nas\u0131l ya\u015far\u0131z? \u00d6l\u00fcm kadar hayat\u0131n hakikatini meydana \u00e7\u0131karabilecek ba\u015fka bir vak\u0131a var m\u0131 acaba? Her \u015feyi maddi bir plan i\u00e7erisine hapsetmek bizi hayat\u0131n gayesinden koparmaktan ba\u015fka ne i\u015fe yar\u0131yor? Hayatlar\u0131m\u0131z\u0131n esiriyiz. Tapt\u0131klar\u0131m\u0131z\u0131n yerini idealle\u015ftirilmi\u015f hayatlar ald\u0131. Sadece hayat\u0131m\u0131z ve kendimizi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyoruz. Ve bunlar bizi hi\u00e7bir yere g\u00f6t\u00fcrm\u00fcyor. Tapt\u0131\u011f\u0131m\u0131z hayat\u0131m\u0131zdan her ge\u00e7en g\u00fcn daha \u00e7ok \u015fik\u00e2yet\u00e7i oluyoruz. Fakat yine de yeni bir \u015fey olmuyor, daha \u00e7ok \u015fik\u00e2yet ediyoruz ve yine bir yere gitmiyoruz.<\/p>\n
Ve sonunda \u00f6l\u00fcm gibi bir ger\u00e7ekle kar\u015f\u0131la\u015f\u0131nca d\u00fcn benim ba\u015f\u0131ma geldi\u011fi gibi duvara tosluyoruz. Ama ba\u015fkalar\u0131 nam\u0131na konu\u015fmamal\u0131y\u0131m. Pek\u00e2l\u00e2, \u015fu kenarda k\u00fcrek s\u0131ras\u0131 beklerken h\u00e2l\u00e2 birbirlerinin kulaklar\u0131na f\u0131s\u0131ldad\u0131klar\u0131 s\u00f6zlere g\u00fclebilen tipler i\u00e7in bu ge\u00e7erli olmayabilir. Onlar\u0131n hayatlar\u0131n\u0131n duvarlar\u0131 yok galiba. \u00a0Hayatlar\u0131na engel olabilecek b\u00fct\u00fcn duvarlar\u0131 y\u0131km\u0131\u015f olmal\u0131lar. Ve bir g\u00fcn kar\u015f\u0131lar\u0131na hayat\u0131n en temel ger\u00e7e\u011fi \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131nda bir u\u00e7urumdan yuvarlanm\u0131\u015f kadar deh\u015fete kap\u0131l\u0131yorlar.<\/p>\n
Sonu olan bir \u015feye sahibiz, fakat hi\u00e7bir kayg\u0131m\u0131z yok!<\/p>\n
Sonu olan bir \u015feye sahibiz, fakat hi\u00e7 bitmeyecekmi\u015f gibi ya\u015f\u0131yoruz!<\/p>\n
Sonu olan bir \u015feyi insan k\u00f6r\u00fc k\u00f6r\u00fcne harcamaz!<\/p>\n
Hayat\u0131m bana k\u00f6r bir kuyu kadar dipsiz ve karanl\u0131k g\u00f6r\u00fcnd\u00fc. Onu manaland\u0131racak bir \u015fey bulamad\u0131m.<\/p>\n
Elime k\u00fcrek al\u0131p bir par\u00e7a toprak da ben att\u0131m dostumun \u00fcst\u00fcne\u2026<\/p>\n
<\/p>\n
Ayl\u0131k Dergisi 192. Say\u0131, Eyl\u00fcl 2020<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Apartmandan a\u015fa\u011f\u0131 inerken \u00fc\u00e7 numaradan yine kavga sesleri y\u00fckseliyordu. Haftan\u0131n birka\u00e7 g\u00fcn\u00fc \u00a0\u00fczerimize sa\u011fanak gibi ya\u011far bu sesler. Bizim apartman ar\u0131 kovan\u0131 de\u011fil, deli kovan\u0131 gibi bir \u015feydi. Her \u00e7e\u015fit…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[20],"tags":[],"ppma_author":[14,24],"class_list":["post-1014","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-yazarlar","author-admin","author-zeynel-abidin-danalioglu","no-post-thumbnail"],"yoast_head":"\n